کد مطلب: 67839 تعداد بازدید: ۶۶

در مدرسه علمیه الزهراء(س) فریدن مطرح شد؛

بازگشت به سیره نبوی راهکار حل مشکلات مسلمین است

سه شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۱۱:۲۰:۲۸
مدیر حوزه علمیه خاتم الانبیاء(ص) داران، بازگشت به سیره نبوی را راهکار حل مشکلات مسلمین دانست و گفت: پیامبر(ص) نمونه و مصداق روشن فتوکل علی الله بودند، از خدا غافل نمی شدند و کار را به خدا تفویض می کردند، با غنی و فقیر یکسان برخورد می کردند.

به گزارش روابط عمومی مدیریت حوزه علمیه خواهران استان اصفهان، نشست اخلاقی با سخنرانی حجت الاسلام قاسم جمشیدی، مدیر مدرسه علمیه خاتم الانبیاء(ص) داران و با حضور اساتید، کادر و طلاب در مدرسه علمیه خواهران الزهراء(س) فریدن برگزار شد.

حجت الاسلام جمشیدی در این نشست گفت: بهترین یاد و ذکر، یاد خداست که انسان باید با علاقه به آن روی بیاورد. وعده هایی که خداوند به متقین در قرآن داده است زیاد است، بهشتی که گستره آن بیشتر از تمام آسمان ها و زمین است.

وی ادامه داد: اگر جزو متقین شوید خداوند وعده هایی به آنها داده است که این وعده ها صادق ترین وعده هاست.

مدیر مدرسه علمیه خاتم الانبیاء(ص) شهر داران گفت: از هدایت پیغمبرتان که برترین و بافضلیت ترین عبادات است پیروی کنید، که سنت پیامبر(ص) می باشد. علامه طباطبایی(ره) در تفسیر المیزان در جلد شش به بخشی از سیره پیامبر(ص) اشاره کرده است.

وی، بازگشت به سیره نبوی را راهکار حل مشکلات مسلمین دانست و تصریح کرد: بهترین روش زندگی روش پیغمبر است، پیغمبر هرگز مذمت نمی کرد، برای مسائل مادی و دنیایی هرگز عصبانی نمی شد، خنده پیغمبر(ص) تبسم بود و قهقهه نمی زد، زیرا قهقهه ارزش انسان را کم می کند. برای مردم پدر بود و همه نزد او مساوی بودند، مجلس پیامبر(ص)، مجلس حلم، حیا و صداقت بود.

حجت الاسلام جمشیدی گفت: ایشان گشاده رو و نرم خو بودند، کسی را از خود مأیوس نمی کردند، هنگام خنده با مردم می خندید، در گفتار از حد تجاوز نمی کردند.

وی گفت: پیامبر(ص) بخشنده ترین، راستگوترین، نرم خو ترین مردم بودند و هر چه داشت به اندازه مایحتاج خود نگه می داشت و بقیه را در راه مردم می داد. عذر مقصرین را می پذیرفت و در موعظه ها ایشان جدی بود و غضبش غضب الهی بودند.

مدیر حوزه علمیه برادران در پایان گفت: پیامبر(ص) نمونه و مصداق روشن فتوکل علی الله بود، از خدا غافل نمی شدند و کار را به خدا تفویض می کردند، با غنی و فقیر یکسان دست می داد، به همه سلام می کردند و می فرمود تا آخر عمر سلام کردن به کودکان را رها نمی کنند. ذکر الهی بسیار می گفتند.