کد مطلب: 27740 تعداد بازدید: ۲۴۳

برگزاری جلسه دفاعیه پایان نامه دانش آموخته حوزه علمیه خواهران اصفهان

یکشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۰:۳۸:۳۵
نسرین حکیمی دانش آموخته سطح حوزه علمیه خواهران استان اصفهان از پایان نامه خود با عنوان «معناشناسی واژه روح در قرآن کریم» دفاع کرد.

این جلسه با داوری جناب آقای برقی کار و حضور استاد راهنما حجت الاسلام والمسلمین رضا رمضانی و معاون پژوهش مدیریت حوزه علمیه خواهران استان اصفهان در محل سالن اجتماعات مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران استان اصفهان برگزار شد.

حکیمی در دفاع از پایان نامه خود بیان نمود: پژوهش حاضر درصدد تبیین جایگاه معنایی واژه‌ی روح به شیوه‌ی معناشناسی مکتب بِن (قومی فرهنگی) با الهام از روش ایزوتسو انجام‌شده است. با بررسی معناشناسی واژگانی روح به دست می‌آید که این واژه در عصر نزدیک به نزول اسلام نیز کاربرد داشته و تا آن زمان تطوّر معنایی نداشته است.

وی افزود: در آيات قرآن کريم قلمرو معنایی واژه روح متفاوت بوده و به فرشته، جان و... اطلاق شده است. در ادامه قلمرو معنايي واژه روح با توجه به سياق آيات و هم‌نشینان آن آمده، که در قرآن این واژه گاهی به‌صورت مطلق و گاهی به‌صورت مضاف به‌کاررفته است. واژه روح در برخی از آیات به موجودی مستقل در ردیف فرشتگان اشاره دارد، همان‌طور که در برخی دیگر از آیات، منظور از روح، جبرییل است و در آیاتی نیز این واژه اشاره به حضرت عیسی «علیه‌السلام» دارد، همچنین این واژه در قرآن کریم به معنای روح تأییدکننده پیامبران و مؤمنان آمده است.

حکیمی در ادامه بیان داشت: در مرحله بعدی به قلمرو معنايی واژه روح در قرآن با توجه به کارکردها و مصادیق آن پرداختیم که از جمله این مصادیق؛ روح انسانی، روح تقویت‌کننده رسالت پیامبران، روح تایید کننده مؤمنان، فرشته (فرشته مخصوص وحی، فرشته بزرگي از فرشتگان يا مخلوقي برتر) و وحی آسمانی در قرآن است. در ادامه، قلمرو معنايی واژه روح بر اساس واژگان همسو مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که دو واژه نفس و قلب از واژگان همسو با روح­اند. سپس قلمرو معنايی این واژه در قرآن کریم بر اساس واژگان مقابل «اضداد» بررسی شد و معلوم شد که روح الهی و جسم از واژگان متضاد با روح هستند.

ایشان در ادامه اظهار نمودند: واژه­های فعال، منفعل و ملازم روح از دیگر واژگانی بودند که در این میان «الله، امر، سوی، نفخ، تایید، حجاب» از واژه‌های فعال روح و «انذار ترفیع درجه، وحی، نعمت، عروج» ازجمله واژه‌های منفعل روح­اند، ضمن آن­که «الله، اذنِ خدا، رحمان، ذوالعرش، رب، امر، نفخ، تایید» واژه‌های ملازم روح هستند که به آن‌ها اشاره می شود. در مرحله بعد، به مطالعات متنی پرداختیم و تحلیل معنایی مفهوم روح و شبکه معناشناسی واژه‌های فعال روح، بیان شده و در نهایت پس از بیان واژه‌های کلیدی و کانونی و آثار روح در قرآن، معناي نسبي روح به دست آمد، كه عبارت است از: «حیاتی که به امر خداوند با دمیده شدن و یا با تایید او حاصل می‌شود.» لذا معنای اصلی واژه‌ی روح را می توان «عامل حیات» دانست.